Alltaf í skólanum

Ætli ég sé með nóg af bókum fyrir þetta verkefni (og smá fyrir greinina). Er líka sífellt að panta fleiri bækur, sem ég greinilega ekki get lifað án. Maður verið nánast hræddur að hugsa um þegar maður ekki hefur aðgang að bókasafninu lengur, þegar kona er búin í náminu. Og svo skifti kona greinilega um kyn í miðri setningu þarna.

5. des

Ég hef fengið að fara með út að grafa tvær vikur í röð í vinnunni. Mjög ánægð með að þeim finnist ég vera hjálp og það borgi sig að taka mig með (er nú líka ódýrari en hin fyrst ég er ekki búin í náminu enn). Það er alveg alpha og omega að fá reynslu í þessu, það er ekki mikið sem maður gerir þarna úti sem maður getur lært á annan hátt en að læra af reynslunni og læra af öðrum í aksjón. 

Við pössuðum hundinn hennar Mette, hann Bastian, aftur og í þetta sinn vorum við heima hjá okkur með hann fyrst þetta bara var ein nótt. Hann er virkilega alveg fáranlega krúttlegur. En líka mjög spenntur þegar hann hittir aðra hunda, eins og kannski smá má sjá á síðustu myndinni. Svona hundar eru stundum kallaðir smiling dogs, af því að andlitið þeirra er þannig þeir líta út fyrir að brosa.

Svo eitt hús og ein Josephine. Þessa dagana er ég að skrifa verkefni um hús, sem er uppáhaldsefnið mitt að vinna með. 

Ef fólk segir að þeim líði illa (har det skidt) er ég orðin vön að spyrja hvort það sé líkamlegt eða andlegt (psykisk eller fysisk). Núna í dag á bæði við um mig. Held líka það sé blanda af að bæði gerir hitt verra. Finnst vera pressa á með allt sem ég vil ná að gera og svo held ég að ég sé með einhverja smá flensu og eitt leiðir að hinu. Reyni að nota app í símanum til að skrá líðan minnst einu sinni á dag og svo að nota annað app til að hugleiða (guided meditation). Finnst það hjálpa. Fór til læknis af því ég var farin að hafa áhyggjur af að pillan, sem ég hef verið á í nærri áratug, væri að leiða til að ég fengi verki í kringum hjartað. Því það gerðist sérstaklega þegar ég væri meira stressuð en venjulega eða hafði haft kvíðafyllri (svona án augljósra orsök) daga en annars og vildi vera viss um að blóðþrýstingin væri ekki of hár. En blóðþrýstingin var í lagi (held að það sé í fyrsta sinn sem það tókst hjá mér án þess að það þurfti að mæli mig tvisvar). Læknirinn samþykkti að ég skifti fyrir í aðra vörn en pillan, en henni grunaði að það væri rétt hjá mér að það væri stress eða líkt sem væri að vekja óþægindi í kringum hjartað, sem víst ekki er svo óvenjulegt. Það er svo mikið verið að tala um pillan að valdi heilsuvanda og líka stress hjá ungu fólki, að ég vildi ekki hunsa það ef það skildi nú vera eitthvað að. Reyni að vera smá á undan áður það verði alvöru vandamál. 

Kominn nóvember

Við erum að passa hundinn hennar Lauru, hann Pontus.

Svo keypti ég mér myndavél. Svona nokkurn vegin almennilegan. Googlaði og þetta ætti að vera besta nýbyrjanda myndavélin af svona spejlrefleks vélum. Nikon D3400.

Það er fullt að gera í skólanum. Annað hvort er mun meira að gera í master (kandidat) náminu, eða þá er maður bara orðinn duglegri. Það er erfitt að vita. Steffen er líka oft að skrifa greinar fyrir bulibold.dk, sem er síða sem fjallar um þýskan fótbolta.

Við vorum ekkert að flytja svosem, erum að passa Pontus heima hjá Lauru og phd kærastan hennar, á meðan þau eru í London á ráðstefnu. Gáfaða fólkið. 

Erum orðin alveg pró hundapassarar, pössuðum hundinn hennar Mette í síðustu viku. Hún Mette er ólétt. Það eru tvær stelpur óléttar í "bekknum". Voða fullorðinslegar þær eru. Hin er stelpan sem vann með mér í Viborg (þangað til hún varð ólétt og fékk að vita að hún mætti ekki lyfta þungu hlassi). Það er ágætt að hún vinni ekki þarna lengur, því svo ágæt sem hún er, fannst mér að ég væri oftar en ekki að "taka til" eftir hana, þegar hún hafði gert einhverja vitleysu. Og líka það áður en hún varð ólétt.

Við erum að reyna að vera duglegri í að skrifa matarplön fyrir vikuna. Það er líka alveg rosalegur munur, að þurfa ekki að finna upp á kvöldmat á hverjum degi fyrir einn voðalega (að mínu mati) matvandan og eina grænmetisætu. Við bjuggum þess vegna til lista yfir mat sem við bæði borðum og kunnum að búa til, sem við getum valið út af og raðað inn á vikudagana. Svo er næsta þraut að sjá til þess að það sem þarf að nota í endan á vikunni getur endst frá við kaupum inn fyrir vikuna á mánudeginum. Mæli klárlega með einhverju svona fyrirkomulagi.

Ísland

Eitthvað var maður að þvælst á Íslandi, og ég er að lesa í gegnum prófaverkefnið mitt og þarf smá pásu. Myndir.

Sáttir túristar í hvalaskoðun og í göllum.

Tókum ekki mikið af myndum af þessum þrem hvölum sem komu upp aftur og aftur í kringum bátana. 

Rúntur um Eyjafjörðin.

Fuglar á Gásum.

Mamma sagði mér að taka myndir af ættingjunum í afmælisveislu Ödu Sóley, svo Steffen gæti munað hvaða fólk væri hvað. Svo ég gerði það.

Svo erum við hjá Óttari og co fyrir sunnan daginn áður en við fljúgum aftur heim. Anna frænka gæti sko alveg orðið mjög góð í fótbolta, ég er mjög viss um það.

Baun

Ég er búin að liggja veik heima í dag og í gær. Var búin að vera smá veik í nokkra daga, en fyrst það kom helgi gat haft tíma til að láta mér batna af þessum kjánalegheitum. Steffen var með sömu einkenni fyrir viku síðan, þannig það leikur ekki mikill vafi á hver hefur smitað mig.

Við fórum samt niður í garðin til að tína síðustu tilbúnu baunirnar. Ég á svona sniðuga hjólakörfu sem maður getur hengt á beðið.

Svo keypti ég í gær miða á the Killers í febrúar í Kaupmannahöfn fyrir mig og Kristbjörgu. Það verður svo geðveikt!

Ágúst og hálfur september

Það er nú alveg þvílíkt hvad manni getur fundist maður hafi mikið að gera og hvað tíminn getur liðið hratt.

Ágúst fór hálfur í það að grafa og ég mundi að taka eitthvað smá af myndum. Allt í allt var ég með þarna í 3 vikur og 2 daga

Hérna er flöturinn, ekki löngu eftir að efsta plógaða (?) moldalagið hafði verið tekið af.

Við Steffum pössuðum hundinn hennar Mette í nokkra daga. Hann heitir Bastian og Mette les með mér í fornleifafræðinni og vann líka á safninu í sumar.

Þetta er svo fíni lykillinn sem ég gróf upp fyrsta föstudaginn á uppgröftinni.

Ansi fínn hundur finnst mér.

Svo átti Steffen allt í einu afmæli og hann vildi lagkage.

Þar sem öllum öðrum sem unnu með mér, fannst ógeðslegt að koma við þessi litlu dýr, fékk ég það hlutverk að fara um hvern morgun og bjarna þeim greyjum sem höfðu villst niður í holurnar sem við höfðum grafið. Bjargaði líka litlum kŕuttlegum músi einn daginn. Klárlega einn besti hluti dagsins.

Og svo bara smá hverdagsmyndir af mold og fólki.

Hérna má lesa meira um hvað við vorum að grafa ;)

Fór og gaf blóð og var með mjög hraustlega mikið járn í líkamanum, sem alltaf er gott að heyra.

Steffen með mjög stóra og mjög skrítna í laginu kúrbít, sem ég fékk í gegnum Aarhus økologiske fødevarefællesskab.

Og svo að lokum haustmyndir af garðinum, hænum og uppskeru af baunum. 

Síðan skólinn byrjaði aftur í byrjun september, hef ég ekki gert mikið annað en að lesa á lestrarsal, vera viðstödd á fyrirlestrum, borðað og sofið. Fór í thai bo síðasta miðvikudag og ætlar aftur í kvöld. 

Er búin að harðákveða að nýta það í botn þennan síðasta tíma sem ég hef í skólanum og lesa vel og mikið. Maður fattar meira og meira hversu heppinn maður er að vera í þá stöðu að geta fengið að lesa og læra fag eins og þetta, og ég vil ekki láta það fara til spillis. Núna er líka bara eitt ár eftir af kennslu, því næsta haust fer maður í starfsreynslu og svo í að skrifa mastersverkefnið.