Aðeins of mikið

Josephine er vinkona mín hérna í Árósum og ég sé hana mest af þeim sem ég tel vera vinir mínir hérna. Hún á eldri systur á Fjóni, sem á þrjú börn, Oskar 7 ára, Ea 5 ára og Alva 2 ára. Ea er orðin veik med krabbamein og þar sem þetta er of flókið og nægilega sjaldgæft krabbamein, þarf hún að liggja í Kaupmannahöfn. Krabbameinið heitir Rhabdomyosarkom og hún þarf kemo, aðgerð og geislun. Ef hún getur ekki fengið geislun í kbh og ef deildin ekki nær að verða tilbúin í tíma í Skejby í Árósum, þarf hún að fara til Houston Texas, þegar kemur að því. En fyrst er kemo og aðgerð. Krabbameinið er ekki komið út í heilan og beinmergin. Eftir fyrsta kemoið fór nýrum í sjokk og hún liggur þess vegna á intensiv afdeling núna. Jose var að skrifa að nýrun eru byrjuð að koma á bataleið (Edit 12/02: Ef ekki hún verdur ordin betri næstu 14 daga, tá er ekki búist vid tví ad hun lifi af).
Við erum búin að ákveða að Jose flytur inn til okkar þegar við fáum nýju íbúðina í apríl. Hún er búin að segja upp íbúðinni sinni og flytur inn 15. apríl. Þá getum við betur haft efni á að búa þarna, og hún þarf ekki að vera ein þegar hún er í Árósum. Hún hefur alltaf verið stór hluti af lífi barnana og oft farið til Fjónar til að passa. Þess vegna mun hún ekki vera mikið í Árósum, af því hún mun hjálpa systur sinni með að vera þar fyrir hana og að hjálpa með að passa börnin. Bæði pabbinn og bróðirinn eru byrjuð hjá sálfræðing og mamman er orðin betri til at þyggja hjálp núþegar. Það er örugglega bæði betra og verra að hún er hjúkka þegar maður lítur þannig á það. Þau eru búin að fá Ronald Mcdonald húsnæði í Kaupmannahöfn þannig að þau geta búið nálægt sjúkrahúsinu. Þar að auki bjuggu þegar þau voru í námi í kbh, þannig þau hafa fleira fólk sem þau þekkja þar. Ég hef ekki haft frí frá að hugsa um þetta síðan þetta fór af stað og það er skrítið hvað ég er að taka þessu nærri mér. Ætli það sé ekki bara staðfesting á að ég er ekki alveg sósíalli vanhæf og mér sé ekki sama þegar öðrum líður ílla. Það er líka svo skrítið að sjá vinkonu sína gráta svo oft, þegar maður aldrei hefur séð hana gráta áður.
Í síðustu viku fengum við fréttirnar um að pabbi vinar okkar hafi dáið eftir langan tíma með krabbamein. Aftur er þetta einn af bestu vinum okkar og þetta kemur svo nálægt.
Það eru komnar svo mikið af vondum fréttum að það er erfitt að muna eftir þeim öllum. Ofan á hitt þá fékk pabbi vinkonu minnar heilablóðfall í december og er í endurhæfingu. Hundur sömu vinkonunnar var að greinast með að hann næstum er orðinn blindur, en þar eru komnar smá bætur var hún að segja. Hún var samt að líka trúlofast og hún spurði hvort við vildum vera brúðameyjur í brúðkaup sumarið 2020. Við erum líka að skipuleggja smá surprice fyrir hana í byrjun mars.
Eftir fréttirnar um að Tinna hafi dáið, líklegast af aukaverkjunum af sjálfsvígstilrauninni hér um árið, skrifaði ég til Helle að ég sé glöð að henni líður vel þessa dagana og ég hafi ekki misst hana þegar allt var sem verst fyrir hana fyrir nokkrum árum síðan. "Sem betur fer" reyndi hún að nota hníf og það hefur ekki gert varanlegar líkamlegar verkjanir á hana.
Önnur vinkona mín hérna hefur verið í skoðanir, af því það léku grunir um að hún gæti haft blødningssygdom, sem myndi flækja ýmislegt í lífi hennar. Sem betur fer var það ekki þannig og það ætti að vera í lagi með hana. Hún er líka komin í ókeypis sálfræðihópatíma, til að vinna úr þeim hugleiðu kvölum sem hún hefur hlotið af því að pabbi hennar var alkóhólisti og það sem því fylgdi.
Við fengum jú svo líka íbúðina, sem við flytjum í í apríl. Við fórum að skoða umhverfið og ég hlakka svo til að flytja þangað.
Það er bara erfitt að einbeita sér að því að skrifa verkefni þessa dagana. Ég er líka búin að vera veik með kvef og þannig, held bara að lífið er að testa mig.

Helluristur og Skagen

Ákveðinn doktorsnemi pantaði blogg um hvað ég hafði verið að gera í Svíþjóð.

Ég hafði keypt bílin viku áður, þannig við Josephine og Helene keyrðum til Grenaa á föstudeginum og fórum í 4,5 tíma ferjuferð til Varberg í Svíþjóð. Þar pikkuðum við Ditte upp, sem er nýbúin í fornleifafræðinni í háskólanum, og keyrðum síðust 2 klst upp að Tanum.

 Seminarið byrjaði fyrst um kvöldið á laugardeginum, þannig við fórum og skoðuðum smá túristasteina, þar sem búið er að mála fígúrurnar með rauða málningu.

 Uppi á hæð eru tveir steinahlaðningar, sem voru grafhaugar frá Bronsöldinni, samtíma með flestum af ristunum.

 Um kvöldið eftir kvöldmat var farið í ferð til að skoða ristur í skjóli næturs. Við fórum út að skoða steina hvert kvöld alla vikuna.

 Hollenska Mette að búa til armband með litlu þýsku Josefine.

 Gerhard, stofnandi námskeðsins, að tala um einn af túristasteinunum.

 Rauður hundur.

 Gerhard að tala um ómálaðan túristastein.

 Ég var sett í hóp með Peter (DK), Helene (DK), Magnus (NO) og Robin (UK). Við Peter vorum líka saman í hóp í fyrra og erum orðin frekar góðir vinir bara. Á myndinni eru Peter og Helene og kríta það inn sem við sjáum í myrkrinu á steininum, við að beina ljósinu frá hliðinni.

Daginn eftir tókum við pappír og nudduðum allan steinin með carbonpaper. Þetta skapar mest hlutlausa skjalfestinguna af ristunum.

 Helene og Magnus á leiðinni heim af steininum.

 Ég að keyra með vínklaða nefið mitt.

Helene og Magnus að mála fígururnar með blöndu af kalki og vatni.

 Þessi "málning" hverfur við fyrstu rigningu og þjónar þeim eina tilgangi að búa til fína ljósmynd af steininum.

 Helene og Josephine að tala við steinin.

 Gaur að að plægja.

 Litla Josefine að tala við steinin.

 Tveir feitir að flýja frá úlfinum. Finnst mér allavegna,

 Það voru líka fyrirlestrar flesta dagana, en það er ekki mikið myndrænt efni.

 Fugl að sitja í hornum.

 Stóri steininn okkar þegar við vorum búin að klára að vinna á honum.

 Josephine, Helene, Ditte og Mette að tala við steinin.

 Two lovebirds.

Hópurinn minn vann svo vel saman að við fengum annan minni stein.

 Hundurinn minn.

 Hestur að draga sólina á eftir sér.

 Þrjár dömur að skoða steinin og pósa.

 Annar hestur að draga sólina á eftir sér.

 Cute.

 Rétt fyrir brötfför og fólk er vel þreytt.

Ég byrja í praktik á mánudaginn eftir viku og Steffen byrjar þennan mánudag í Helsingør. Hann kom upp að útgröftinni í gær, sem ég hef við að vinna á síðustu mánuðina. Þegar ég fékk frí keyrðum við upp að Álaborg og fórum að safnið við Lindholm Høje. 

Þareftir keyrðum við upp að Skagen, þar sem við hvorugt höfum við áður. Þar var vinur okkar í fríi með fjölskyldunni sinni og við fórum saman út á Grenen. 

Svo keyrði ég okkur heim um kvöldið. Ég er að segja ykkur, ég er orðin alveg miklu betri í að keyra, bara af að keyra alveg fullt síðustu þrjár vikurnar. 

Garðamyndir

Skybrud og 25 stiga hiti gerir gott fyrir garðinn. Verðum að fara að planta einhverju í tóma staðina.

Update

Ég veit bara ekkert hvernig maður bloggar lengur.

Við vorum að byrja í síðasta venjulega faginu í háskóla. Hitt fagið er alveg að verða búið, og eigum að skila stóru verkefni í því í júní. Fyrst við höfum bara kennslu einu sinni í viku flestu vikurnar í maí, fæ ég að vinna þrjá daga í viku. Það verður strax erfitt að passa inn í dagatalið með alla þessa silly hátíðardaga í maí. Eftir prófin í enda júní, fer ég að vinna 37 tíma í viku. Það verður gott að safna smá pening inn, áður en ég fer í praktik og að skrifa mastersverkefnið. Mun búa uppi í Thy frá mið ágúst og þá er bara spurningin hvernig það verður. Safnið getur reddað mér stað að búa, en þá þyrfti ég að finna mér bíl að keyra í þar á milli, því Thy er ekki mikið betri en Ísland þegar kemur að almennissamgöngum. Þá er það líka bara það að maður eiginlega þarf hvort sem er að vera á bíl þegar maður fer út að vera fornleifafræðingur í vinnu, þannig það er nánast það sama hvort maður finnur sér bíl fyrr eða seinna. Ætli eitthvað foreldri myndi vilja lána manni pening, svo maður þurfi ekki að fara að skulda banka pening. Aldrei að vita. Mun vera búin að safna mér smá búnka af peningum eftir sumarið, en grunar það verði ekki nóg fyrir allt.

Við erum komin í gang með garðin, og ég er mun meira skipulögð í þetta skifti. Reyni að koma grænu baununum í gang inni, svo fuglarnir komi ekki og éta þær allar (nema þessi eina sem lifði af í fyrra). Tókst líka að koma heilmiklu lífi í graskersfræjum, sem voru keyptar til að éta til að byrja með. Baunirnar sem ég ræktaði í fyrra, eru líka góðar í að gera fínar plöntur þetta árið.

Þessi mynd var lögð á facebook, þegar ég fékk nokkrar af stelpunum með í garðinn í "første dag i haven".

Keypti mér rosafín gleraugu og prjónaði.

 Við Steffen fórum í göngutúr í mjög köldu veðri síðasta laugardag og ég tók myndavélina með.

Og við Kristbjörg fórum til Kaupmannahafnar á sunnudeginum á Killers tónleika. Var það gaman? Já, það held ég nú.